SİVAŞ 33 CAN – Mehmet Yapıcı ( Devrimî )

Yandı Madımak’ta aşkın gülleri,

Küller savrulurken semaha.

Karanlığa inat ışık oldular,

Alev oldu, göğe yürüdüler.

 

Kalemdi silahı, sevgiydi dini,

Yaraya merhemdi her bir kelâmı.

Yobaz bilmedi aşkın yeminini,

Yaktı da sanır ki sustu insanlık.

 

Oysa ki o meydan hâlâ yanıyor,

Her semah bir çerağ, aşk ile dönüyor.

Yürekte bir sızı, özde bir bilinç,

Canlar gönüllerde, halkla yaşıyor.

 

Sivas’ın ortasında bir çığlık var,

Gönülden gönüle taşan bir çığlık.

Sönmedi ateşin, bil ki sönmeyecek,

Her cem’de sizinle çerağ uyanaçak.

 

Unutmadık sizi, unutturmayız,

Dönüyor semahlar, aşkı anlatır.

Sözde değil, özde yaşar anınız,

Her adımda size bir niyaz var.