Hakikatçi Alevilikte, Sevgi ve İnsan Olmak 
Alevilik öğretisinde sevgi, insan olmanın ve erdemli bir yaşam sürmenin temel taşıdır. Ancak bu sevgi, sıradan bir duygudan çok daha fazlasıdır. Alevilikte sevgi, hem bireyin kendi iç dünyasını hem de toplumu dönüştüren güçlü bir yaşam felsefesidir. İnsan, sevgi sayesinde hakikate ulaşır ve yaşamını anlamlandırır. Sevgi; insanı, evreni ve hakikati kuşatan evrensel bir enerjidir. Bu enerji, insanın özünden başlayarak tüm varlık âlemini sarar.
İnsan ve Sevgi
Alevilikte sevgi, üç temel boyutta ele alınır:
İnsani Sevgi: Bireyin, başka insanlara ve canlılara duyduğu şefkat, merhamet ve empatiyi içerir. İnsani sevgi, toplumsal dayanışmanın ve rızalık ilkesinin temelidir.
Karşılıksız Sevgi: Doğayla ve yaşamla kurulan bağdır. Alevilikte doğa kutsaldır ve bu kutsallık sevgiyle beslenir. İnsan, doğaya zarar vermez, çünkü doğadaki her varlık Hakk’ın yansımasıdır.
Aşk ile Sevgi: İnsanla Hakk’ın birleştiği sevgi boyutudur. Bu sevgi, bireyi ruhsal olgunluğa ulaştırır ve onu kâmil insan haline getirir. Kâmil insan, sevgiyle yoğrulmuş bir bilgelikle topluma rehber olur.
Sevgi Yolunda İnsan Olmak
Alevilikte insan, sevgiyle yoğrulup olgunlaşarak hakikate ulaşır. Bu nedenle, sevgi yalnızca bir duygu olarak değil, bir yaşam biçimi olarak kabul edilir. Kâmil insan, sevgiyi düşüncelerinde, davranışlarında ve toplumsal yaşamda sürekli olarak yaşatır. Bu sevgi, bireyin ego ve bencil duygulardan arınmasını sağlar.
Devrimî de ki:
“Sevgi, insanın varoluş aynasıdır. Sevmek, varlığı kabul etmektir. Varlığı kabul eden, Hakk’ın bilgisini taşır.”
Toplumsal Rızalık ve Sevginin Etkisi
Alevilikte sevgi, yalnızca bireysel bir duygu ve gelişim aracı değil, aynı zamanda toplumsal düzeni sağlayan temel bir ilkedir. Rızalık ilkesine dayanan bu anlayış, her canın diğerine karşı sevgi ve saygıyla yaklaşmasını zorunlu kılar. “Yarın yanağından gayrı her şeyde ortak olma” ilkesi, bu sevginin toplumsal dayanışmada ne kadar önemli olduğunu gösterir.
Sevgi ve Hakikatin Birliği
Sevgi, hakikatin ve bilginin kaynağıdır. Sevgi olmadan hakikate ulaşmak mümkün değildir, çünkü sevgi, insanın kendini ve başkalarını anlamasını sağlar. Bu anlamda sevgi, insanın hem içsel dünyasında hem de dış dünyada denge ve barış kurmasının anahtarıdır.
Eline, Beline, Diline Sahip Olmanın Sevgiyle İlişkisi
Alevi yolunda eline, beline ve diline sahip olmak da sevgiyle doğrudan ilişkilidir. El, sevgiyle çalışmayı; bel, sevgiyle sadakat göstermeyi; dil ise sevgiyle gerçeği söylemeyi simgeler. Sevgiyle dolu bir insan, kimseyi incitmez, doğayı tahrip etmez ve toplumsal huzurun devamı için çalışır.
Alevilikte insan olmanın yolu sevgiden geçer Can’lar. Sevgiyle yoğrulan birey, hem kendi hakikatini hem de evrenin sırrını kavrayarak kâmil insan mertebesine ulaşır. Sevgi, bireyin topluma katkı sunmasını ve barış içinde bir yaşam sürmesini sağlar. Sevgiyle aydınlanan insan, Hakk’ın yansıması olarak kabul edilir ve bu yolda yürüyenler her zaman “Rıza Şehri”ne ulaşmayı hedefler.
Sevgi ve İnsan Olmak
Sevgiyle yoğrulur canın özü,
Hakikate açar gönül gözü,
İnsana, doğaya uzanır sözü,
Rıza Şehri’ne giden yol budur.
Eline, diline, beline sahip,
Hakikat yolunda sevgiye talip,
İnsanı insan kılar gönlü hasip,
Aşk ile yürüyen kâmil insandır.
Doğaya kıyan, kendine kıyar,
Her varlık Hakk’tan bir nefes duyar,
Sevgiyle bakan gönül hakka uyar,
Birliğin sırrını kavrar sevgiyle insanlık.
Sevgiyle gönül, benliğini siler,
Hakikat aynasında kendini bilir,
Toplumsal rızalık barışa gider,
Yarın yanağından gayrıyı bilen.
Can cana katılır, gönüller dolar,
Sevgiyle yoğrulan elbet aşkı arar,
Devrimi Aşkı divane aşığa sorar,
Sevgi ile kurulur Rıza Şehri.
Aşk ile Mehmet Yapıcı ( Devrimi )
***********************************************************************
Love and Being Human in Hakikatçi Alevism
In the Alevi teaching, love is the cornerstone of being human and living a virtuous life. Yet this love is far more than an ordinary emotion. In Alevism, love is a powerful life philosophy that transforms both the individual’s inner world and society itself. Through love, the human being reaches truth and gives meaning to life. Love is a universal energy that encompasses humanity, the universe, and reality. This energy flows from the essence of the human being and embraces all realms of existence.
Human and Love
In Alevism, love is understood in three fundamental dimensions:
Human Love: The compassion, mercy, and empathy one feels for other people and all living beings. Human love is the foundation of social solidarity and the principle of consent (rıza).
Unconditional Love: The bond established with nature and life. In Alevism, nature is sacred, and this sacredness is nourished by love. The human being does not harm nature, for every being in nature is a reflection of Hakk (Truth).
Love as Union (Aşk ile Sevgi): The dimension of love where the human unites with Hakk. This form of love leads the individual to spiritual maturity and transforms them into the kâmil insan (perfected human). The kâmil insan, shaped by wisdom born of love, becomes a guide for society.
Being Human on the Path of Love
In Alevism, a human reaches truth by being molded and matured through love. For this reason, love is not regarded merely as an emotion, but as a way of life. The kâmil insan keeps love alive constantly—in thought, in action, and in communal life. This love enables the individual to purify themselves from ego and selfish desires.
Devrimî says:
“Love is the mirror of human existence. To love is to embrace existence. Whoever embraces existence carries the knowledge of Hakk.”
Social Consent and the Power of Love
In Alevism, love is not only an individual feeling or tool for personal growth, but also a principle that sustains social harmony. Grounded in the principle of rıza (mutual consent), this understanding requires each being to approach the other with love and respect. The principle of “sharing everything except one’s beloved” shows how deeply love shapes communal solidarity.
The Unity of Love and Truth
Love is the source of both truth and knowledge. Without love, one cannot reach truth, for love is what allows human beings to understand themselves and others. In this sense, love is the key for establishing balance and peace both within the inner self and in the outer world.
Love and the Principle of “Hand, Waist, and Tongue”
On the Alevi path, the principle of “control over one’s hand, waist, and tongue” is directly tied to love. The hand symbolizes working with love, the waist symbolizes loyalty with love, and the tongue symbolizes speaking truth with love. A person filled with love does not harm others, does not destroy nature, and works for the continuation of social peace.
The path to being human in Alevism passes through love, dear Canlar. A person shaped by love grasps both their own truth and the secret of the universe, thus attaining the rank of the kâmil insan. Love enables the individual to contribute to society and to live in peace. The person illuminated by love is regarded as a reflection of Hakk, and those who walk this path always aim to reach the “City of Consent” (Rıza Şehri).
Poetic Reflection: Love and Being Human
The essence of the soul is kneaded with love,
The eye of the heart opens to truth above,
Its words reach to nature and humankind,
This is the road to the City of Consent divine.
Hand, waist, and tongue held firm with care,
On truth’s path, love is the prayer,
It is love that makes the human fair,
The perfected one walks with love to share.
Who harms nature, harms themselves indeed,
Each being breathes from Hakk’s own seed,
The heart that sees with love will heed,
Through love, humanity learns unity’s creed.
With love, the heart erases the self’s disguise,
In truth’s mirror, the self it recognizes,
Communal consent leads to peace that ties,
And knows what lies beyond tomorrow’s eyes.
Soul to soul joins, hearts overflow,
Who is shaped by love seeks the fire to grow,
Revolutionary Love embraces the lover so,
And with love, the City of Consent will glow.
With Love, Mehmet Yapıcı (Devrimî)