Alevilik tanımlanır mı? Be Yolun DÜŞKÜNLERİ?……..
Alevilik, herhangi bir dine, dogmaya veya mezhebe indirgenemeyecek kadar derin, kadim ve evrensel bir hakikat yoludur. Bu nedenle “Alevilik nedir?” sorusu, tek bir cümleyle cevaplanamayacak kadar çok katmanlıdır. Hakikatçi Alevilik, bu soruya insanı, doğayı ve evreni özünde bir gören; bilgi, sevgi ve rızalıkla şekillenen bir yaşam felsefesi ile yaklaşır.
Alevilik, bir inançtan fazlasıdır
Alevilik, sadece bir inanç sistemi değil, aynı zamanda bir varoluş biçimi, bir ahlak felsefesi, bir toplumsal yaşam düzenidir. Yol, herhangi bir kutsal kitaba değil; vicdanın, bilimin ve doğanın yasasına dayanır. Bu anlamda Alevilik, ne gökten inen bir emirler bütünü, ne de belirli bir peygamber etrafında şekillenmiş bir din değildir. Alevilik; Hakk’ı insanda, doğada, yaşamın her anında bilerek yaşamak demektir.
Hakikatçi Aleviliğin temel ilkeleri
Hakikatçi Alevilik, tarih boyunca türlü asimilasyonlara, dinî söylemlere ve siyasi baskılara karşı özünü korumaya çalışan direngen bir felsefedir. Bu anlayışta temel olan şudur:
Hakk: Her şeyde mevcut olan evrensel gerçekliktir. Hakk, kişileştirilmez, tapınılmaz, doğa ve insan ile birlikte düşünülür.
İnsan: Evrenin özüdür. “İnsan, evrenin kendisidir” anlayışıyla, her can kutsaldır.
Doğa: Aleviliğin en büyük öğretmenidir. Toprağın diliyle, suyun sabrıyla, ateşin arınmasıyla, havanın serinligi ve nefesiyle konuşur.
Bilgi: Yolun ışığıdır. Akıl, sorgulama, öğrenme ve üretim ile esastır.
Sevgi ve Rıza: Yol’un mayasıdır. Zorlama yoktur, her şey rızalık üzerinedir.
EDEB ”Eline, diline,beline”ve Ar ( ARI DURU PAK OLMAK ): Ahlaki yaşamın temelidir. Yol insanı, kendisini gözetmeden başkasına zarar vermez.
Dinsel değil, özsel özde bir yoldur
Alevilik, dinsel kimliklerden bağımsız bir yol olduğu için, “Allah, peygamber, cennet, cehennem, günah, kitabi, sevap” gibi dinî kavramlara bağlılık taşımaz. Bunların yerine; hakikat, edep, ar, rızalık, sevgi ve birlik esas alınır. Dört semavi dine de eleştirel bir mesafesi vardır. Çünkü bu dinler tarih boyunca iktidarın ideolojik araçlarına dönüşmüş, adalet yerine tahakkümü büyütmüştür.
Alevilik, bir halk hafızasıdır
Alevilik; yüzyıllar boyunca sözlü kültürle, deyişler, nefesler, semahlar, cemler, muhabbetler yoluyla ”HASBİHAL ETMİŞ” kuşaktan kuşağa aktarılmış bir hakikat öğretisidir. Her Alevi ozanı bir arif, her pir bir bilgedir. Bu kültür, yalnızca bilgi değil, yaşamın bizzat kendisidir.
Alevilikte tanrı değil, hakikat aranır
Hakikatçi Alevi bir yol eri, tanrıyı dışarıda aramaz. “En-el Hakk” derken, “Ben tanrıyım” değil, “Ben hakikatin parçasıyım” demek ister. Bu nedenle Alevilikte tanrıya tapınmak değil, hakikatle bir olmak esastır. İbadet değil, yaşamın her anında hakikati yaşamak önemlidir.
Alevilik bir yolculuktur: Kendini bilmek
Alevi Yol’u, insanın kendi özüne yaptığı bir yolculuktur. “Kendini bilen, Hakk’ı bilir” sözü bunun özüdür. Bu yolculuk; benliği aşmak, nefsi terbiye etmek, bireysel doyumu değil toplumsal rızalığı esas almak demektir.
Alevilik, dışsal bir din değil, içsel bir hakikat yoludur.
Doğayla, insanla, evrenle bütünleşik bir yaşam felsefesi olan Alevilik; sevgiyle yoğrulmuş, bilgiyle donanmış, rızalıkla yürünmüş bir Yol’dur.
Hakikatçi Alevilik ise, bu Yol’un yozlaştırılmadan, özüyle yaşanmasıdır.
Devrimi derki: Bendeki = 04/19/2025
Sor bana “nedir Alevilik?” dersen,
Ne cami, ne kitap, ne puttur bil sen.
Doğada gizlidir her bir özde ben.
Hakikat ararım, Yol’dur bendeki.
Ne cennet isterim, ne de korku cehennem,
Sevgiyle yaşarım, rızalık benim cemrem.
Elim işte, gönlüm yolda, dilim dem,
Canla can olurum, ben de bendeki.
Toprakla dost olur, taşla sırdaşım,
Ateşte yanarım, suyla barışım.
Ne ariflikte gurur, ne sırda yarışım,
Bilgiyle yürürüm Yol’dur bendeki.
Edep, erkan ile kurarım düzeni,
Her sözümde taşır hakikat demdeki.
Devrimî der ki: Arar özünü cemdeki,
Kendini bilmekle bulur her bemdeki.
Aşk ile Mehmet Yapıcı ( Devrimi )